theme

sjanae:

kylesimmonsstache:

bastealinghearts:

Apparently kylesimmonsstache gets really excited about art.

LET’S FUCKIN TALK ABOUT ART

image

"REGULAR" ART

image

FANART

image

OH WHOA THAT’S A SWEET ASS MOTHERFUCKING CLASSICAL PAINTING BUT THEN FUCKIN LOOK AT THE DETAIL

image

JESUS CHRIST

image

TTHHHIIISSSSS IISSSSS AAAAA PAAAIINNNTTTIIINNNGGGG?!!?!!?!!!?!?!!! WHAT TO HECK????

image

FUCKIN SWEET ASS DAFT PUNK COLORED PENCILS HELLA

image

LOOK AT THIS AND TELL ME IT ISN’T FUCKIN RAD AS HELL

image

MOTHERFUCKING EMBROIDERY?!!!!!!?!?!!?!!?

image

THIS LOOKS LIKE A SCENE OUT OF A MOVIE

image

OH SWEET LOOK AT THIS SCULPTURE RIGHT

image

JUST WAIT A FUCKIN MINUTE HERE

image

THIS IS A DRAWING MADE TO LOOK LIKE A SCULPTURE I CAN’T FUCKING

image

LOOK MORE SWEET ASS COLORED PENCIL DRAWINGS

NOW I’M ABOUT TO TALK TO YOU ABOUT MY BRO BERNINI OKAY JUST TRUST ME ON THIS

image

ALREADY GORGEOUS RIGHT

image

FUCKING LOOK AT THAT LOOK AT IT I’M FUCKING

image

HOW DOES MARBLE LOOK LIKE GOSSAMER FABRIC HOOOOOWWWW??!!!!?

I love this so much.

AĞLIYORUM.

hirxeth:

"She never speaks about herself. She could be anything.”

Submarine (2010) dir. Richard Ayoade

Saçlarım şuan bu boyda ve ben sol elimle aynı şekilde oynarken bu postu gördüm. Ya böyle şeyler yaşayınca korkuyorum. Öf deja vu yaşasam kalpten giderdim sanırım. Neyse ki diğer kaplumbağa akıllıymış yollarımız hiç kesişmiyor.

Kaç para ulan kimsenin beni tanımadığı bir hayat.

Geçen gecelerden birinde yine geç yatmıştım. Yine koşuşturmalarla dolu bir gün. Baya yorgun yattım yani özeti bu. Tam uykuya dalacağım bir uçak sesi duydum. Bizim evin üzerinden hep geçer. Seslerini gece duyarım ama hiç bu kadar yüksek sesli gelmemişti. Saçmalama olm yat uyu gece sessizliğinde ses çok gibi geldi diye kendimi sakinleştiriyorum . Yok. Savaş uçağı sandım resmen. Çok gördüm, dinledim ya, neyse. Kendimi ne kadar sakinleştirmeye çalışsam da uyuyamadım ben o gece. Ben o gece şuan evime bir bomba düşse ne yapacağım telaşıyla uyuyamadım. 18 neredeyse bitiyor. Ama ortada hiçbir şey yokken. Ben.O.Gece.Uyuyamadım.

Ben bir uçak sesinden ürktüğüm için uyuyamazken, benden kaç yaş küçük insanlar okula gidip döndüklerinde evlerinin yerini molozların aldığı bir günü uyanıyorlar. Uyana-bilirlerse.

Ben burada elimden hiçbir şey gelmezken ve buna ağlarken benim Ülkem suskunlardan rol kapıp, “kınıyoruz desek mi acaba ya?” diye düşünüyor. Vahşetin kaynağı ülkede büyük yerlere gelmiş yüreği olmayan kadın “Biz bunları yapmalıyız, yoksa bunların bize yapıldığı bir Ülkeye dönüşürüz” diyor. Çünkü Gazze’deki çocuklar her gün seni öldürme planı yapıyor kadın. Çünkü sen uçak gördüğünde gurur duyup, ukalaca gülümsüyorsun ve ben az buçuk vicdanını kaybetmemiş bir insan olarak gözlerim doluyor.

İnancın ne ise, nasıl  yakarıyorsan  bu dünyada canın yandığında, Gazze için öyle yakar. 

2011’den beri çok değiştik

Çok temsilidir diye aynı örneği kullanacağım. Büyük bir zirvenin etrafından dönüyormuş gibi hissediyorum. Böyle yerinde saydığını sanacağın kadar geniş turlar atıyorum. Böyle etrafımda yaşadıklarım, çevremdekiler hep sırtımda. Dinlenmesi gereken dertler mp3’de gibi. Daral geldikçe, ilerledikçe sırtımdaki yüklerin gereksizliğini fark edip yol kenarına bırakıyorum gibi.

Dertlerini anlatanların basitliğinden, kimi zaman büyük dertlerden kaçarken mp3’de değiştirip duruyorum sesleri. Arada durup dinliyorum filan.

Ama yerimde saydığımı düşündüğüm an aşağıya en dipte olduğumu düşündüğüm an ile arasındaki mesafe farkına bakıp, rahatlıyorum mesela

 Temsili şu 3-4 senem bu benim.

İşte şükretmek için aşağılara bakıyorum. Hedefimden gözümün korktuğu zamanlarda kuşların karıncalaştığı zirve noktasına bakıyorum filan neyse.

Şimdi burnumun dibinde iki kolay yol çıkmış gibi hissediyorum. Biri zirveye çıkan küçük çaplı sarmal  basamaklar gibi. Diğeride uzun eğimli bir kaydırak. İkisininde o kadar dibindeyim, o kadar ulaşılır geliyor ki, insan gerçekten hayret ediyor.

Bir klasik olarak neden başladığımı unuttum tabii ki ama.

Kendime hatırlatmak ve belkide bunu okuyacak kadar kale alan bir kaç kişi için not düşmek istedim. Ne kadar bağlı olduğumuz toplumumuz, çevremiz, ailemiz bile olsa bir şekilde arada tek-tük karar verme şansı elimize geçiyor. Farkında oluncada çok mide kelebeklenmesi.  Ne kadar ümitsiz olsan da olsun demekte zor artık.

Yaşam Odalarının zorunlu kılınmadığı, yöneticilerin vicdanına kaldığımız bir Ülkede çok umutsuz olmayın. Elbet ölüp, kurtulacağız.

Dalgaların kenar çizgisine why does it always rain on me. Mis.